Media en je kop boven het maaiveld uitsteken

De afgelopen jaren is in de gevestigde media een kleine kentering gekomen met betrekking tot jacht en beheer. Althans dat is wat ik zie en mee maak.

Na Rien Poortvliet is een het een hele tijd heel stil geweest in de media met betrekking tot de jacht. Hoe mooi waren zijn verhalen tijdens de uitzendingen op tv. Voor ons gezin een moment om te gaan zitten en te luisteren en te kijken. Zijn verhalen waren beeldend en zo levendig. Zijn tekeningen en boeken zo nog mooier. Volgens mijn vader was er maar 1 schilder die een haas kon tekenen. En dat was Rien. Ieder boek dat uitkwam heb ik in mijn bezit, en ik koester ze al ware kleinnoden. En na het lezen en bestuderen van de kabouter, dacht en hoopte ik er een in het wild tegen te komen. Het staat buiten kijf ze bestaan, als je de boeken hebt gelezen.  Maar of je nu het briesend paard leest, langs het tuinpad van mijn vader, of alleen voor jagers, stuk voor stuk juweeltjes, je wordt geraakt en meegenomen. Excuus ik dwaal af, mijn gedachten gaan naar mijn boekenkast en het vele leesplezier.

De maatschappij veranderde en zo ook de ideeën over jacht en beheer. Waar eerst kritisch faunabeheer was, kwam faunabeheer, SBB, NM, vroege vogels etc. Deze laten geen moment onbenut om jacht en beheer negatief te belichten. Ondanks verschillende verzoeken van mijn kant om eens te komen kijken, mee te gaan tellen of gewoon in gesprek te gaan worden stelselmatig genegeerd. Een ander geluid past niet in het gekleurde plaatje. En zal de ronkende subsidiestroom misschien iets minder ronkend maken. En dus krijgen anders denkende, lees; jagers geen enkel platvorm.

Geïnspireerd door Janneke Eigeman die ik een zeer warm hart toedraag, ben ik mij gaan verdiepen in aandacht zoeken voor jacht en beheer in de (sociale) media. Veel gesproken en geleerd van Janneke en vaak kunnen sparren en ideeën uitgewisseld om tot een plan te komen. Daarnaast heb ik de belofte aan mijn vader waar te maken, voor staat vast een man een man een woord een woord, dat maakt 1 + 1=2. Dat je nooit over 1 nacht ijs moet gaan weten we allemaal en na veel lezen, verdiepen en uitwisselen ontstaat er uiteindelijk een plan.

Dat begint heel voorzichtig bij de lokale media. Best gewaagd om het over de jacht en beheer te schrijven in de plaatselijke krant, maar het hoort bij Reeuwijk. Het werd een mooi objectief stuk, geschreven door een IVN* vrijwilliger.
(*IVN, voluit Instituut voor natuureducatie en duurzaamheid, is een Nederlandse organisatie die zich richt op natuureducatie en natuurbeleving. IVN is in 1960 opgericht en heeft anno 2017 25.000 leden en vrijwilligers. Wikipedia), die best kritisch maar ook zeer realistisch is. En hij kent een groot aantal Reeuwijkse jagers, dat hielp zeker mee. Dat was het begin van meer. Het een tikt het ander aan.  Er kwamen hier en daar wat negatieve  reacties , maar dat was te verwaarlozen.

Daarna kregen broedkorven aandacht van de media, wat heel veel positieve reacties opleverde. Het vervolg was de levende lokstal. Dat het- AD daar een heel artikel over schreef was geweldig. -SBS6 late editie pakte het op en zo ging het balletje rollen. Dat niet iedereen het begrip levende lokstal kent is logisch, het is streek gebonden en zeer specifiek. Dat de media de andere kant van het verhaal wil horen en laten zien is dan geweldig.

Na deze uitzending kwam het -programma Binnenste Buiten en dat leverde een kijkdichtheid van ruim 4 miljoen keer bekeken op. Nog dagelijks komen er reacties op die uitzending.  Met name door het vertellen, het meenemen en te laten zien, wordt het jacht en beheer verhaal anders. -Het AD is ook een aantal keren mee geweest met tellen en hebben verlag gedaan van het bezoek van Caroline van de Plas BBB aan de 3 WBE’s in de regio Noord Holland Zuid Holland en Utrecht, over oa de Schiphol zone. Stuk voor stuk kritische journalisten en verslaggevers die weinig tot geen kennis hebben van de jacht en beheer. -Het blad landleven, een geweldig artikel over het leven aan de plas. Verweven met jacht en beheer, onvoorstelbaar hoeveel keer dit gelezen en gedeeld is.

Het haas

Daarna kwam het debacle met betrekking tot het haas. -Kamerleden meegevraagd, -kranten gingen mee en zagen toch iets anders dan werd beweerd door de ‘deskundigen”. Dat het nog te weinig effect heeft op het besluit van de minister is dan wel heel erg jammer. -De minister die in de eerste instantie mogelijk mee wilde met tellen (dag en nacht) en uiteindelijk toch niet kwam omdat het niet verenigbaar was met de agenda. Jammer en een gemiste kans, maar niet geschoten is altijd mis.

Steeds weer  komen er radio en tv zenders op de lijn met vragen en opmerkingen. De vogelgriep uitbraak en het rapen van de dode vogels heeft tot de verbeelding gesproken. Een aantal keren  een radio en tv uitzendingen om te vertellen wat wij doen en waarom wij dit doen is pure winst.
De laatste uitzending van -Powned over de jacht en beheer heeft heel veel reacties opgeleverd. Maar wat ons iedere keer weer opvalt is dat de meeste mensen echt geen idee hebben. We vertellen over de verschillende soorten ganzen en eenden. Over de sterntjes en de kopmeeuwen, de vinken, mezen en fazanten. De meeste bezoekers gaan vol van de natuur en indrukken naar huis. Hebben diep respect voor wat jacht en beheer inhoud en zeggen; ‘nooit geweten en gezien’. Wat indrukwekkend. Nu realiseer ik mij dat wij op een unieke plaats wonen, maar je ziet het pas als je het door hebt.

Ook geven wij regelmatig  lezingen en presentaties, mede naar aanleiding van uitingen in de media. Samen met Kees Verkaik vertellen over toen en nu. Het nut en de noodzaak. De vroegere brood- vissers en jagers. De ambacht van het vlechten, en eendjes snijden. Maar ook de noodzaak van tellen en beheren. Het monitoren en registreren. Ademloos, vragen en discussie en soms wel 2,5 uur aan een stuk. Dat zijn de kersen op de taart. Mensen bereiken en uitleggen. Meenemen in het verhaal en zonder haat en nijd met elkaar in gesprek.

Daarnaast is het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Helaas zou ik bijna zeggen, maar ook dat is realiteit. Ook vanuit de jagerij zijn er niet altijd venen positieve reacties. Het is echt niet zo dat ik verwacht dat medejagers hetzelfde doen, of het mij/ons eens zijn. Dit is iets dat ik doe vanuit mijzelf. Niemand vraagt het of verwacht het. Dat er ook vanuit jagers niet hele fijne reacties zijn vind ik jammer. Het is overigens niet zo dat men het mij persoonlijk laat weten. Dat moet via social media. En nee je hoeft het niet met mij eens te zijn, maar je hoeft het niet te lezen. Skip het, scrol door, lees het niet of kijk niet. Dat is volgens mij niet zo heel moeilijk om te doen.

Vloek

Maar het is wel zo dat ik probeer, op mijn mijn eigen-wijze, de jacht weer normaal te laten zijn. Een tegenwicht te bieden aan de constante anti geluiden. Waarin het framen en shamen volstrekt normaal is.
Social media is op dat gebied een vloek. Men kan en mag van alles roepen en zeggen, zelf met naam en toenaam van degene die men op de korrel neemt. Zelfs oproepen tot haat en geweld. Doodsbedreigingen en onwaarheden verkondigen. Kennelijk is dat heden ten dage normaal. Het trieste aan dit alles is, dat er qua bedreiging met verschillende maten gemeten wordt. Ben je bewindspersoon dan is het vreselijk, ben je jager dan is het je eigen schuld.

Dat is helaas de negatieve kant van je kop boven het maaiveld uitsteken en in ieder geval te zeggen wat je doet en doet wat je zegt.

Gelukkig weet ik dat er heel veel waardering is voor hetgeen wij doen, en ik zal ook doorgaan met vertellen en meenemen. Aan de positieve reacties en berichten laaf ik mij. Ik ben trots op dat wat ik doe!